نقض حقوق صاحب علامت تجاری در ایران و سایر کشورها

0
101

تعریف سنتی به این ترتیب است که شخص دیگری بدون اجازه و اذن صاحب علامت تجاری از نام و نشان آن شخص استفاده می کند و برای معرفی محصولات و خدمات خود از نام یا علامت شخص دیگری استفاده می کند.

اما در حال حاضر نقض حقوق صاحب علامت تجاری به این ترتیب است که هرگونه استفاده بدون مجوز از علامت تجاری و یا مشابه علامتی دیگر که خدمات و محصولات یکسان را معرفی کنند و باعث گمراهی و فریب مصرف کنندگان در خصوص تولید یا عرضه کالا و خدمات شوند به نحوی که شهرت یا اعتبار برندی دیگر و یا یکی از ویژگی های بارز آن مورد سو استفاده قرار گیرد از مصداق عینی نقض حقوق صاحب علامت تجاری اصلی به حساب می آید.

از اصلی ترین کاربردهای ثبت علامت تجاری ایجاد وجه تمایز با سایر برندها و محصولات مشابه در بازار هست، چنانچه از علامت تجاری مشابه برای ارائه کالا و خدمات مشابه استفاده شود در این شرایط نقض حقوق علامت تجاری اتفاق می افتد که در این خصوص در قانون ثبت علامت و اختراعات ۱۳۱۰ و هم در قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری ۱۳۸۶، حمایت های قانونی لازم پیش بینی شده است. در مقابل اتفاق افتادن چنین نقضی امکان اعمال ضمانت اجراهای قانونی پیش بینی شده است. در این مواقع صرفا قانون حمایت از مشتریان را در نظر می گیرد که به دلیل این نقض دچار سردرگمی در پیدا کردن منشا اصلی تولید کالا و خدمات شده اند.

در قانون سابق و قانون جدید پیش بینی از حمایت این نوع نقض انجام شده است و در قانون جدید هم در ماده ۳۲ قانون ثبت اختراعات و طرح های صنعتی و علائم تجاری به نام نقض نوع اول معروف است.

به اختصار درباره نقض نوع دوم اگر بخواهیم توضیح دهیم این است که علامت تجاری مشابه با برند اصلی از لحاظ ظاهری لطمه ای وارد نمی کند هرچند که خدمات و منشا اصلی هر کدام یکسان است ولی یکی از ویژگی های بارز آنرا هدف قرار داده و کم کم باعث تضعیف علامت تجاری اصلی می شود.

در نقض نوع اول (نقض کارکرد) و در نقض نوع دوم (نقض شهرت) مورد توجه قرار می گیرد.

در شرایطی که افراد مشابه نقض نوع اول را مشاهده کنند می توانند اعتراض خود را با مدارک کافی ارائه کنند و خوشبختانه رسیگی های قانونی خوبی در این رابطه به دلیل اینکه مصرف کنندگان را از گمراهی به دور نگه دارند وضع شده و در قانون پیش بینی شده است.

به صورت جهانی و به عنوان مثال در کشور پیشرفته انگلیس به صراحت اعلام شده است که یک محصول مشترک با دو علامت کاملا متفائت می توانند فعالیت داشته باشند و به موجب این بند: نقض علامت تجاری ثبت شده صرفا زمانی اتفاق می افتد که شخص عین علامت تجاری را در یک محصول مشترک در عرصه تجارت استفاده کند.

در نقض نوع دوم تشخیص به راحتی اتفاق نمی افتد و حتما نیازمند این است که بدانیم چه علائمی شبیه یکدیگر هستند و یا چه میزان از شباهت برای رخ دادن نقض لازم است؟

در ایران بند ب ماده ۴۰ قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری اعلام می دارد که مالک علامت ثبت شده می تواند علیه هر شخصی که بدون اجازه از علامت آن شخص استفاده و یا شخص مرتکب عملی شود که منجر به تشابه شود و تجاوز به حقوق ناشی از ثبت علامت گردد  اقامه دعوی کند.

به صورت جهانی و در کشور انگلیس به این ترتیب می باشد:

علامت نقض کننده با علامت به کار رونده یکسان باشد و در مورد محصول یکسان استفاده شود.

علامت نقض کننده مشابه علامت تجارتی مورد حمایت باشد و در خصوص کالاهای یکسان با کالاهایی که علامت تجارتی مورد حمایت برای آن‌ها ثبت شده است به کاررود.

علامت نقض کننده مشابه علامت تجارتی مورد حمایت باشد و در خصوص کالاهای مشابه با کالاهایی که علامت تجارتی مورد حمایت برای آن‌ها ثبت شده است، به کار برود.

به صورت جهانی و در کشور انگلیس هم مانند ایران افراد می توانند اقامه دعوی داشته باشند.

 

 

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید